Delapidatie in Roemenië

In overeenstemming met de bepalingen van art. 295 van het Wetboek van Strafrecht, betekent verduistering het zich toe-eigenen, gebruiken of verhandelen door een ambtenaar, ten behoeve van zichzelf of van een ander, van geld, waarden of andere goederen die hij beheert of administreert. De straf voor dit misdrijf is een gevangenisstraf van 2 tot 7 jaar en het verbod op het uitoefenen van een openbare functie.

Daarnaast bepalen de relevante wettelijke bepalingen dat een poging tot het plegen van verduistering strafbaar is.

Verduistering is opgenomen in het Wetboek van Strafrecht onder de categorie ambtsmisdrijven, en het is belangrijk te vermelden dat voor het vervullen van de constitutieve elementen van deze strafbare gedraging vereist is dat de dader belast is met het beheer of de administratie van bepaalde goederen of waarden die hij zich toe-eigent, gebruikt of verhandelt, ten behoeve van zichzelf of van een ander.

De huidige regelgeving voorziet in meerdere wettelijke modaliteiten voor het plegen van het misdrijf verduistering. Zoals blijkt uit art. 295 van het geldende Wetboek van Strafrecht, worden in de wet de volgende modaliteiten van plegen opgesomd: „toe-eigening”, „gebruik” en „verhandeling”.

Het materiële element van het misdrijf kan worden vervuld door het zich toe-eigenen van goederen die onder het beheer vallen op grond van de dienstverplichtingen.

Het feit kan ook worden gepleegd door het gebruik van geld, waarden of andere goederen. Deze variant veronderstelt een tijdelijk gebruik van het goed, waarna het terugkeert in het vermogen van de eenheid waar het beheer plaatsvindt.

Ten slotte kan het feit ook worden gepleegd door verhandeling van goederen, hetgeen inhoudt dat deze tijdelijk onderworpen worden aan bepaalde transacties waarbij de dader het behaalde voordeel voor zichzelf houdt.

Het is belangrijk om te vermelden dat, voor zover handelingen van toe-eigening, gebruik of verhandeling worden gepleegd, er geen sprake zal zijn van een samenloop van misdrijven, maar slechts van één enkel misdrijf, aangezien de gedraging een alternatief karakter heeft.

Zoals sommige auteurs stellen: „Er wordt aangenomen dat om te kunnen concluderen dat een tekort in het beheer het gevolg is van verduistering, deze omstandigheid moet worden gestaafd met andere elementen waaruit onomstotelijk blijkt dat de beheerder het feit gepleegd heeft zoals strafbaar gesteld in art. 295 van het Wetboek van Strafrecht. Indien er geen doorslaggevend bewijs is dat de schuld van de dader aantoont met betrekking tot een van de handelingen beschreven in het verbum regens, kan dit misdrijf hem niet ten laste worden gelegd. Het is bekend dat tekorten in het beheer kunnen voortvloeien uit verschillende oorzaken, en indien de strafrechtelijke vervolgingsinstanties niet hebben vastgesteld op welke van de drie alternatieve modaliteiten beschreven in de strafbepaling (toe-eigening, gebruik of verhandeling) of op welk materieel object (geld, waarden of andere goederen) de beklaagde zou hebben gehandeld, kan verduistering niet worden aangerekend. Wanneer bewezen is dat een belangrijk deel van het tekort in het beheer het gevolg is van verduistering, kan het resterende deel waarvoor geen bewijs bestaat van toe-eigening, gebruik of verhandeling, niet als verduisterd worden beschouwd enkel omdat van een deel de ontvreemding is aangetoond, omdat dit in strijd zou zijn met het principe dat schuld in strafzaken niet wordt vermoed, maar bewezen moet worden.”

Bovendien wijzen wij erop dat het misdrijf ook een verzwaarde vorm kent, namelijk wanneer het feit bijzonder ernstige gevolgen heeft, met name schade van meer dan 2.000.000 lei, zoals bepaald in art. 309 van het Wetboek van Strafrecht. Indien wordt vastgesteld dat het feit onder deze omstandigheden is gepleegd, worden de bijzondere grenzen van de straf met de helft verhoogd.

De advocaten van het team van Blaj Law uit Roemenië bieden juridisch advies en vertegenwoordiging in dergelijke zaken. Neem nu contact met ons op!