Eigendomsdelicten in Roemenië

Waarom zou u zich laten bijstaan door een gespecialiseerde strafrechtadvocaat uit Roemenië bij de strafrechtelijke autoriteiten of voor de rechtbank?

Het raadplegen van een gespecialiseerde strafrechtadvocaat is essentieel gedurende het hele strafproces, vooral bij vermogensdelicten, gezien de zware straffen voor dit soort misdrijven, die kunnen oplopen tot 10 jaar gevangenisstraf voor gekwalificeerde diefstal.

Onze advocaten met uitgebreide ervaring in het strafrecht hebben ruime expertise in het behandelen van vermogensdelicten en kunnen u de gespecialiseerde bijstand bieden die nodig is om de meest effectieve verdediging voor de rechtbank te formuleren, waardoor uw belangen worden beschermd binnen het complexe strafproces.

Wat zijn vermogensdelicten en welke zijn dat in Roemenië?

Vermogensdelicten zijn misdrijven waarbij het vermogen wordt beschermd, waarbij zowel het eigendomsrecht als het bezit of de detentie van het goed (zelfs tijdelijk bezit) worden beschermd. Bijvoorbeeld, in het geval van diefstal wordt het te goeder trouw bezit beschermd, zelfs tegen de eigenaar.

Deze zijn geregeld in Titel XXII van het Tweede Boek van het Wetboek van Strafrecht (artikelen 310-316), en omvatten onder andere diefstal, beroving, oplichting, misbruik van vertrouwen, frauduleus beheer en andere.

Diefstal

Het misdrijf diefstal is strafbaar gesteld in artikel 310 van het Wetboek van Strafrecht, waarin staat dat “hij die enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort wegneemt, met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, wordt, als schuldig aan diefstal, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie.” De daad kan worden gepleegd door elke natuurlijke of rechtspersoon, inclusief de eigenaar van het goed. Het slachtoffer kan elke persoon zijn (natuurlijk of rechtspersoon) van wie het goed is weggenomen uit eigendom/bezit/detentie.

Het object van diefstal kan elk lichamelijk roerend goed zijn, inclusief documenten, of elke energie met economische waarde (in deze categorie zijn hernieuwbare energieën, die niet worden verbruikt door wegneming, zoals zonne- of windenergie, niet inbegrepen). Bovendien kunnen ook illegale goederen zoals wapens of drugs het object van dit misdrijf zijn. Documenten kunnen ook het materiële object van diefstal vormen, niet vanwege hun vermogenswaarde (van het medium waarop ze zijn gedrukt), maar vanwege hun bewijswaarde of de belangrijkheid van de ingeschreven tekst.

Bovendien hoeft de schade niet noodzakelijkerwijs vermogensschade te zijn (een document met sentimentele waarde kan worden gestolen), maar over het algemeen moet het goed een minimale economische waarde hebben – gerelateerd aan het goed dat de dader wilde wegnemen.

Dit misdrijf wordt bestraft met gevangenisstraf van 6 maanden tot 3 jaar of met een geldboete, en poging is strafbaar. De verzwarende vormen van diefstal zijn opgenomen in het misdrijf gekwalificeerde diefstal (artikel 311 Wetboek van Strafrecht), dat wordt bestraft met gevangenisstraf tot 9 jaar. Onder de manieren van het plegen van gekwalificeerde diefstal vallen diefstal gepleegd ’s nachts, door huisvredebreuk en die gepleegd door een gewapende persoon.

Beroving

Het misdrijf beroving is strafbaar gesteld in artikel 312 van het Wetboek van Strafrecht, waarin staat dat “met gevangenisstraf van ten hoogste negen jaren of geldboete van de vijfde categorie wordt gestraft diefstal, voorafgegaan, vergezeld of gevolgd van geweld of bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heter daad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren.”

De daad kan worden gepleegd door elke natuurlijke of rechtspersoon (inclusief de eigenaar), en het slachtoffer kan elke persoon zijn (natuurlijk of rechtspersoon) van wie het goed is weggenomen uit eigendom/bezit/detentie.

De uitvoeringshandeling heeft een complexe inhoud bestaande uit diefstal (als hoofdhandeling) en de daad van dwang door middel van geweld/bedreiging (subsidiair). Deze twee componenten moeten onder dezelfde omstandigheden worden gepleegd, waarbij de tweede wordt uitgevoerd met het doel het goed te nemen of om de ontsnapping te verzekeren.

Dit misdrijf absorbeert het misdrijf van mishandeling of andere vormen van geweld, bedreiging en vrijheidsberoving (in het geval dat het slachtoffer in een staat van bewusteloosheid wordt gebracht). Bovendien is het noodzakelijk dat de staat van bewusteloosheid van het slachtoffer door de dader is veroorzaakt en niet vooraf bestond.

Diefstal met geweld wordt bestraft met een gevangenisstraf van 2 tot 7 jaar en ontzegging van bepaalde rechten, en poging is strafbaar. De verzwarende vormen van diefstal met geweld zijn opgenomen in het misdrijf van gekwalificeerde diefstal met geweld (artikel 234 van het Wetboek van Strafrecht), dat wordt bestraft met een gevangenisstraf tot 12 jaar en ontzegging van bepaalde rechten. Onder de manieren waarop gekwalificeerde diefstal met geweld wordt gepleegd, vallen diefstal met geweld gepleegd ’s nachts, door huisvredebreuk en gepleegd door misbruik te maken van de duidelijke kwetsbaarheid van het slachtoffer.

Oplichting

Het misdrijf van oplichting is strafbaar gesteld in artikel 244 van het Wetboek van Strafrecht, volgens hetwelk wordt bestraft ‘het misleiden van een persoon door een valse feit als waar voor te stellen of een waar feit als vals, met het doel een onrechtmatig vermogensvoordeel voor zichzelf of een ander te verkrijgen en indien er schade is veroorzaakt’.

De daad kan worden gepleegd door elke natuurlijke of rechtspersoon. Het materiële object kan zowel een roerend als een onroerend goed zijn. De voltooide vorm van oplichting bestaat uit 3 fasen:

1. Het misleiden van een persoon – bestaat uit het gedrag van de dader om een vervormd beeld van de werkelijkheid in het bewustzijn van het slachtoffer te creëren, ongeacht de gebruikte middelen (mondeling, schriftelijk, enz.). De daad kan niet worden gepleegd door nalatigheid; de dader moet actief handelen (behalve in de relaties tussen professionals en consumenten – in het kader van wettelijke verplichtingen om informatie te verstrekken). Deze misleiding moet betrekking hebben op feiten uit het verleden en het heden die objectief kunnen worden geverifieerd.
2. De misleiding moet leiden tot zelfschadelijk gedrag van het slachtoffer (het veroorzaken van schade) – door het overhandigen van een goed, afstand doen van een recht, onrechtmatige betaling. Dit gedrag moet direct de schade veroorzaken en kan worden uitgevoerd door het slachtoffer of een vertegenwoordiger.
3. Een facultatieve fase – de verrijking van de dader. Het is voldoende dat, als gevolg van de misleiding, het slachtoffer schade lijdt en de dader handelt met het doel een onrechtmatig vermogensvoordeel te verkrijgen.

Dit misdrijf wordt bestraft met een gevangenisstraf van 6 maanden tot 3 jaar en poging is strafbaar (als er een misleidingshandeling is maar de schade niet is veroorzaakt). In de inhoud van dit misdrijf voorziet lid (2) in een verzwarende omstandigheid: ‘Oplichting gepleegd door het gebruik van valse namen of hoedanigheden of andere frauduleuze middelen’, die wordt bestraft met een gevangenisstraf van 1 tot 5 jaar. Verzoening van de partijen elimineert de strafrechtelijke aansprakelijkheid.

Frauduleus beheer

Het misdrijf van frauduleus beheer is strafbaar gesteld in artikel 242 van het Wetboek van Strafrecht, volgens hetwelk wordt bestraft ‘het veroorzaken van schade aan een persoon bij het beheren of behouden van diens goederen, door degene die de zorg voor het beheer of behoud van die goederen heeft of zou moeten hebben’.

De daad kan worden gepleegd door de persoon (natuurlijk of rechtspersoon) die de hoedanigheid heeft van beheerder, beheerder of bewaarder van andermans goed.

Het materiële object kan elk roerend of onroerend, lichamelijk of onlichamelijk goed zijn dat deel uitmaakt van het vermogen van een persoon.

De uitvoeringshandeling van het misdrijf van frauduleus beheer bestaat uit het veroorzaken van schade (door handeling of nalatigheid) tijdens het beheer of behoud van de goederen uit het vermogen van het slachtoffer.

1. Beheer van goederen – omvat activiteiten die specifiek zijn voor de aard van de betreffende goederen (kan ook het sluiten van beschikkingshandelingen over het goed omvatten)
2. Behoud van goederen – bestaat uit het nemen van maatregelen die gericht zijn op het behoud van de waarde van de goederen (het voorkomen van verslechtering)

Om de daad als typisch te beschouwen, is de hoedanigheid van vertegenwoordiger/beheerder essentieel, vergezeld van het veroorzaken van schade.Dit misdrijf wordt bestraft met een gevangenisstraf van 6 maanden tot 3 jaar of met een boete, en poging is niet strafbaar.

In de inhoud van dit misdrijf voorziet lid (2) in een verzwarende omstandigheid: ‘Wanneer de daad […] is gepleegd door de gerechtelijk beheerder, de curator van het vermogen van de schuldenaar of een vertegenwoordiger of plaatsvervanger van hen’, is de straf een gevangenisstraf van 1 tot 5 jaar. De strafrechtelijke vervolging wordt ingesteld op klacht van het slachtoffer en verzoening van de partijen elimineert de strafrechtelijke aansprakelijkheid. Bovendien, wanneer de in lid (1) en (2) bedoelde daden worden gepleegd met het doel een vermogensvoordeel te verkrijgen, is de straf een gevangenisstraf van 2 tot 7 jaar.