Przestępstwa gospodarcze w Rumunii

Dlaczego powinien Cię wspierać adwokat specjalizujący się w prawie karnym w ramach procesu karnego w Rumunii?

Przestępstwa gospodarcze mają szczególne znaczenie w praktyce prawniczej, są regulowane zarówno przez Kodeks karny, jak i przez specjalne przepisy. Ich znaczenie wynika zarówno z dużej liczby spraw dotyczących przestępstw w obszarze finansów, bankowości i gospodarki, w warunkach rozwoju tego typu przestępstw, jak i z problemów związanych z dochodzeniem w sprawach tego rodzaju (często bardzo skomplikowane schematy finansowe) oraz w procesie ścigania takich przestępstw (plan dochodzenia).

Bez wątpienia dochodzenie w sprawach przestępstw gospodarczych wiąże się z wyższym poziomem trudności w porównaniu do innych dziedzin, co wynika zarówno z technicznego charakteru większości mechanizmów ekonomiczno-finansowych, jak i złożoności oraz żmudności administracji dowodami w takich sprawach, co sprawia, że pomoc adwokata specjalizującego się w prawie karnym jest niezbędna, jeśli jesteś oskarżony o popełnienie takiego przestępstwa.

Czym są przestępstwa gospodarcze i jakie są ich rodzaje w Rumunii?

Chociaż nie ma konkretnej definicji przestępstw gospodarczych w przepisach prawnych, można powiedzieć, że odnoszą się one do nielegalnych działań w dziedzinie gospodarki i finansów. Główne rodzaje przestępstw gospodarczych, które są karalne na mocy Kodeksu karnego, to sprzeniewierzenie, oszustwa podatkowe, pranie pieniędzy, oszustwa menedżerskie i nieuczciwa konkurencja.

Oszustwa podatkowe w Rumunii

Przestępstwo oszustwa podatkowego jest karalne na podstawie art. 9 ustawy nr 241/2005 o zapobieganiu i zwalczaniu oszustw podatkowych, zgodnie z którym następujące czyny popełnione w celu unikania wykonania obowiązków podatkowych stanowią przestępstwo oszustwa podatkowego:

ukrywanie dóbr lub źródeł opodatkowanych lub podatkowanych;
zaniechanie, całkowite lub częściowe, wykazania operacji gospodarczych lub dochodów w dokumentach księgowych lub innych dokumentach prawnych;
wykazanie w dokumentach księgowych lub innych dokumentach prawnych wydatków, które nie mają podstaw w rzeczywistych operacjach lub wykazanie innych fikcyjnych operacji;
zmiana, zniszczenie lub ukrycie dokumentów księgowych, pamięci urządzeń fiskalnych lub innych urządzeń do przechowywania danych;
prowadzenie podwójnych rejestrów księgowych, przy użyciu zapisów lub innych urządzeń do przechowywania danych;
unikanie przeprowadzania kontroli finansowych, podatkowych lub celnych poprzez niezadeklarowanie, fałszywe zadeklarowanie lub niedokładne zadeklarowanie głównych lub pomocniczych siedzib osób kontrolowanych;
zamiana, uszkodzenie lub sprzedaż przez dłużnika lub osoby trzecie towarów zajętych przez organy skarbowe

Zatem oszustwa podatkowe odnoszą się do sytuacji, w których podatnicy celowo ukrywają lub ignorują obowiązek zapłaty podatków, co skutkuje uszczupleniem budżetu państwa. Czyn ten może zostać popełniony przez osobę fizyczną lub prawną, lub przez jakąkolwiek jednostkę bez osobowości prawnej, która jest zobowiązana do zapłaty podatków lub innych składek na rzecz budżetu państwa.

Przestępstwo oszustwa podatkowego jest karane pozbawieniem wolności od 2 do 8 lat i zakazem wykonywania pewnych praw lub grzywną. W treści tego przestępstwa, artykuł (2) przewiduje okoliczność obciążającą, która zakłada zwiększenie wymiaru kary o 5 lat, jeśli wyrządzona szkoda przekroczy 100 000 euro, w przeliczeniu na walutę krajową. W artykule 3 przewidziano zwiększenie wymiaru kary o 7 lat, jeśli szkoda przekroczy 500 000 euro, w przeliczeniu na walutę krajową.

Pranie pieniędzy w Rumunii

Przestępstwo prania pieniędzy jest karane na podstawie artykułu 49 ustawy nr 129/2019 o zapobieganiu i zwalczaniu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, a także o zmianach i uzupełnieniach niektórych aktów prawnych, zgodnie z którym następujące czyny stanowią przestępstwo prania pieniędzy:

zmiana lub transfer dóbr, wiedząc, że pochodzą one z popełnienia przestępstw, w celu ukrycia lub zatuszowania ich nielegalnego pochodzenia lub w celu pomocy osobie, która popełniła przestępstwo, z którego pochodzą te dobra, w unikaniu ścigania, oskarżenia lub wykonania kary;
ukrywanie lub zatuszowanie prawdziwego charakteru, pochodzenia, lokalizacji, dysponowania, obiegu lub własności dóbr lub praw do tych dóbr, wiedząc, że dobra pochodzą z popełnienia przestępstw;
nabywanie, posiadanie lub używanie dóbr przez inną osobę niż sprawca przestępstwa, z którego pochodzą dobra, wiedząc, że pochodzą one z popełnienia przestępstw.

Zatem, pranie pieniędzy to proces ukrywania nielegalnego pochodzenia dóbr lub dochodów uzyskanych przez sprawcę lub inną osobę. W przypadku nabywania, posiadania lub używania dóbr przez inną osobę niż sprawca przestępstwa, z którego pochodzą dobra, konieczne jest ustalenie pochodzenia dóbr lub celu na podstawie obiektywnych okoliczności faktycznych.

Przestępstwo prania pieniędzy jest karane pozbawieniem wolności od 3 do 10 lat i obejmuje także próbę popełnienia przestępstwa. W treści tego przestępstwa, artykuł (21) przewiduje okoliczność obciążającą, która zakłada popełnienie przestępstwa prania pieniędzy przez jedną z jednostek raportujących wymienionych w art. 5 tej samej ustawy, w ramach wykonywania działalności zawodowej. Ponadto, na podstawie art. (3) przewiduje się zastosowanie jednej lub więcej kar dodatkowych przewidzianych w art. 136 ust. (3) lit. a)-c) ustawy nr. 286/2009, jeśli czyn został popełniony przez osobę prawną.

Nieuczciwa konkurencja w Rumunii

Przestępstwo nieuczciwej konkurencji jest karane na podstawie art. 2 ustawy nr 11/1991 o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, zgodnie z którym następujące praktyki handlowe przedsiębiorstwa i/lub pracownika, które naruszają uczciwe zwyczaje oraz ogólną zasadę dobrej wiary i które powodują lub mogą powodować szkody innym przedsiębiorstwom stanowią przestępstwo:

oczernianie konkurencyjnego przedsiębiorstwa lub jego produktów/usług, mogące naruszyć jego legitymację interesów, realizowane przez komunikowanie lub rozpowszechnianie przez inne przedsiębiorstwo lub byłego lub obecnego pracownika informacji, które nie odpowiadają rzeczywistości;
odwrócenie klienteli konkurencyjnego przedsiębiorstwa przez byłego lub obecnego pracownika, przy wykorzystaniu informacji, o których miał wiedzę w momencie popełnienia czynu, że są to tajemnice handlowe lub informacje poufne, a których ujawnienie może poważnie zaszkodzić interesom tego przedsiębiorstwa;
dyskredytacja działalności konkurencyjnego przedsiębiorstwa lub jego produktów i usług, realizowana przez inne przedsiębiorstwo lub byłego lub obecnego pracownika, przy wykorzystaniu działań mających na celu utratę dobrego imienia lub wiarygodności tego przedsiębiorstwa, innymi środkami niż te przewidziane w lit. a);
wszystkie inne praktyki handlowe, które naruszają uczciwe zwyczaje oraz ogólną zasadę dobrej wiary i które powodują lub mogą powodować szkody konkurentom.

Czyn może być popełniony przez osobę fizyczną (która może być również byłym lub obecnym pracownikiem) lub prawną (przedsiębiorstwa konkurencyjne).

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pełni rolę autonomicznej administracji w dziedzinie konkurencji i zapewnia ochronę przedsiębiorstw przed praktykami nieuczciwej konkurencji. Naruszenie obowiązku uczciwej konkurencji pociąga za sobą odpowiedzialność cywilną, wykroczeniową lub karną. Zgodnie z wcześniej wymienioną ustawą, następujące praktyki stanowią przestępstwo i podlegają karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 2 lat lub grzywnie:

używanie firmy, znaków towarowych lub opakowań w celu wywołania zamieszania z tymi używanymi legalnie przez innego przedsiębiorcę;
używanie w celach komercyjnych wyników badań lub innych informacji poufnych związanych z nimi, przekazanych właściwym organom w celu uzyskania zezwoleń na sprzedaż produktów farmaceutycznych lub chemicznych przeznaczonych do rolnictwa, które zawierają nowe związki chemiczne;
ujawnianie, nabywanie lub wykorzystywanie tajemnicy handlowej przez osoby trzecie, wynikające z działania szpiegostwa przemysłowego lub handlowego, jeśli w wyniku tego naruszone zostaną interesy lub działalność osoby prawnej;
ujawnianie lub używanie tajemnic handlowych przez osoby upoważnione przez prawowitych właścicieli tych tajemnic w celu reprezentowania ich przed organami publicznymi lub instytucjami publicznymi, jeśli w wyniku tego naruszone zostaną interesy lub działalność osoby prawnej;
używanie przez osobę związaną z art. 175 ust. (1) z Kodeksu karnego tajemnic handlowych, do których miała dostęp w ramach wykonywania swoich obowiązków służbowych, jeśli w wyniku tego naruszone zostaną interesy lub działalność osoby prawnej;
produkcja, import, eksport, przechowywanie, oferowanie na sprzedaż lub sprzedaż towarów lub usług z fałszywymi informacjami dotyczącymi patentów wynalazczych, patentów na odmiany roślin, znaków towarowych, wskazań geograficznych, wzorów lub modeli przemysłowych, topografii układów scalonych, innych rodzajów własności intelektualnej, takich jak wygląd zewnętrzny firmy, projektowanie witryn sklepowych lub ubrania personelu, materiały reklamowe i podobne, pochodzenie i cechy towarów, a także nazwisko producenta lub sprzedawcy, w celu wprowadzenia w błąd innych przedsiębiorców i konsumentów.

Adwokat specjalizujący się w prawie karnym w Cluj z zespołu Blaj Law z Rumunii jest gotów reprezentować Cię i zapewnić pomoc prawną na każdym etapie postępowania karnego. Może on udzielić wsparcia zarówno w relacjach z organami ścigania w fazie postępowania przygotowawczego, jak i przed sądem.